Jaja, ik word vader ....
Nu is dit geen wereldschokkend nieuws, want dagelijks worden duizenden mensen vader (of moeder) en de mensen die mij kennen wisten dit al.
Mijn vriendin is nu bijna 5 maanden in verwachting (in verwachting, want we weten niet wat 'het' gaat worden en als je het wel weet ben je gewoon ordinair 'zwanger') en dus begint ook bij mij het besef langzaam binnen te dringen.
'Is dat niet een beetje laat?' zouden mensen nu kunnen zeggen ... Misschien wel, maar het gekke is dat ik in de afgelopen maanden veel mensen hierover gesproken heb en daarbij met stellige overtuiging vertelde dat ik vol verwachting (heb je em weer) en met veel plezier op het geheel zat te wachten .... alleen .... als vader (althans, aankomend) kan je je totaal geen voorstelling maken van hetgene je vriendin meemaakt. Terwijl je alle verhalen, tips, doemscenario's, goedbedoelde adviezen etc aanhoort en opslaat in je geheugen, denk je zelf vooral aan andere dingen zoals ; ander huis, rekeningen, inkomsten, inboedel etc ........ De vrouwen kunnen al vanaf de eerste dag dat ze weten dat ze zwanger zijn, een bepaalde band opbouwen met de foetus (en terecht, want zij baren het kind!) ... Voor de man valt er echter niets op te bouwen behalve een goede financiele reserve (het nest). Ook zijn vrijwel alle boeken & bladen gericht op vrouwen en wordt er hoogstens een halve pagina gewijd aan de 'man'. Kort samengevat; Als aanstaande vader is het toch behoorlijk zoeken naar jouw bijdrage aan het geheel. Sommige boeken geven gekscherend aan dat die bijdrage al geleverd was tijdens de bevruchting, oftewel wanneer je je kwakkie in je wederhelft deponeerde .... Terwijl de (meeste) vrouwen stoppen met alle zaken die slecht voor je zijn (en dus lekker), kan jij je heerlijk bezondigen aan alles wat fout is zoals: een pakje peuken per dag wegpaffen, drinken tot je dronken wordt en dan nog meer drinken, blowen tot je werkelijk te stoned bent om te vragen of we nog een joint gaan draaien, snuiven, slikken, tattoo's nemen etc .... Ik ben dan wel 5 maanden geleden gestopt met roken (alleen sigaretten, ik ben maar een zwakkeling), maar het geeft niet het gevoel van een werkelijke bijdrage .... Dus waarschijnlijk door een soort afweer-mechanisme (of gewoon pure angst) bemoei je je er wat minder rechtstreeks mee ..... Het verbaast mij dan ook niet dat vele vaders tijdens de bevalling flauwvallen. 'oh, dus daar zat de baaa .......' (zwart gat). Want dat moet het moment zijn dat je beseft dat het om een echt levend wezen gaat en niet een grappig ding wat naar je zwaait tijdens de echo of speels een trap in moeder's ribbenkast geeft ....
Ondertussen is het besef dus enigzins doorgedrongen, want we hebben afgelopen weekend onze 4e echo gehad en wel een 'pret-echo' ! Voor de nieuwkomers .... Een echo krijg je alleen op advies van de vroedvrouw of huisarts, maar een voor pret-echo betaal je gewoon eventjes 80 euro's en je krijgt zo'n apparaat (met bijbehorend mannetje) een vol half uur tot je beschikking en de oogst na afloop is een video-band van dat half uur en een zooitje foto's. Je kan desgewenst te horen krijgen wat voor geslacht je kind krijgt (of niet, zoals wij deden), hoelang het al is, hoeveel het weegt etc... Tegenwoordig krijg je ze ook in 3D en kleur!Toegegeven, dat kleine dingetje van zo'n pakweg 27,5 cm dat ronddobbert ziet er verdomd echt uit ! ..... En door de interactiviteit (duwen ... terugduwen) krijg je eindelijk het idee dat 'hij' leeft ..... en dus ook het besef dat je zomaar vader gaat worden ....
Voor eventueel referentiemateriaal over vader worden kan ik u verwijzen naar een boek getiteld ' Hoera, ik word pa' van Nigel Planer (die hippie uit de 'Young Ones'(Are there any more lentils?)) en voor de rest niet zoveel meer, want meer heb ik nog niet gelezen ......
Wordt vervolgd ....... |
