 |
|
"Teringtoeristen, sterf maar!"
|
27 Nov '03 -
|
 |
"Hee pssst! Hashish? Marijuana? Coke? Ecstacy?"
De drie toeristen - blanke middenklasse Amerikanen, herkenbaar aan de identieke blauwe college-jasjes, blauwe petjes met 'Star Spangled Banner' en besokte voeten in jesussandalen - liepen snel door. Bij hun weten had dit land een kwalijke reputatie op het gebied van drugs en het laatste wat ze wilden was een vervolgvakantie in de gevangenis.
De junk, blank, bleek en verfomfaaid liet de schijtlaarzen voor wat ze waren. "Teringtoeristen, sterf maar!" Hij moest iets verkopen, en snel ook. Zijn lichaam schreeuwde al een stief kwartiertje om een nieuwe shot, en daar had hij knaken voor nodig. En een kwartier is lang. Helemaal voor een junk.
"Zozo, wil het een beetje vlotten met de zaken?" De junk draaide zich verschrikt om, alsof hij zojuist door een adder gebeten was. De drugsdealer keek hem doordringend aan, zonder een spoor van een glimlach rond zijn lippen. Hij keek eerder ..... bedroefd.
"Hee, hallo dan. Hoe ... eh ... gaat het?" Vroeg de junk onzeker.
"Nou, met mij goed. Maar met jou minder, begrijp ik. Ik vang namelijk hier en daar wat ruis op."
"Ruis?" De junk begon met zijn knieën te wrijven, alsof hij broodnodig moest plassen.
"Ruis ja! Ik krijg nogal wat klachten over versneden cocaïne. Sterker nog, het kwam mij ter ore dat er geen sprake meer was van coke, maar fijngehakte zoetjes vermengd met asprine. En dat was volgens mij niet hetgeen wij afgesproken hadden. Waar of niet?"
"Zoetjes!? Asprine?! Nee man, die gasten lullen maar wat! Daarbij, ik heb niks versneden. Ik verkoop het spul zoals jij me het aanlevert. Als het achteraf troep blijkt te zijn, jammer dan, maar dat is niet mijn schuld! Dan moet je bij je eigen leverancier wezen." De junk plukte merkbaar nerveus aan de zoom van zijn vale spijkerbroek.
"Oh? Weet je dat wel heel zeker? Want zoals je weet gebruik ikzelf dat spul niet, dus dàt zullen we dan moeten nagaan bij mijn 'leverancier', en die is nogal gesteld op zijn rust. Dus, wat doen we?"
"Man, ik weet van niks!"
De uitdrukking op het gezicht van de drugsdealer was zo mogelijk nog droeviger geworden. Meewarig schudde hij zijn hoofd. "Dan zit er niets anders op. Kom, mijn auto staat hier om de hoek. We gaan een ritje maken."
Tijdens de rit werd er niet gesproken. Bij het bereiken van de bestemming, een uitgestorven industrieterrein met wat verlaten fabriekshallen vroeg de drugsdealer nadrukkelijk of hij het wel zeker wist. "Laatste kans."
"Luister man, nogmaals, ik ben zuiver."
Met een zucht vroeg hij de junk uit te stappen en één van de fabriekshallen binnen te gaan. De geur van verrotting hing als een natte lappendeken in de lucht. Oude urine vermengd met industrieel afval, er waren prettigere luchtjes denkbaar. Zoals vers gelegde excrementen van een dementia-patiënt. De hal, groot en onverlicht, was leeg. Rottend afval, ongeduldig aan de kant geschoven, vormde een pad. Het pad mondde uit op een zijkamertje, een voormalig kantoortje waarschijnlijk, gezien het bordje 'Kantoor' op de deur. Een knipperende tl-buis leidde de weg naar binnen.
De donkere man die in het midden van het slecht verlichte vertrek stond, joeg de junk de stuipen op het lijf. En niet in de laatste plaats door de machete die hij wiegend in zijn rechterhand hield. Hij kon het gezicht niet onderscheiden door de lange, donkere dreads die ervoor hingen, en ergens diep van binnen was hij daar blij om. Hij wist namelijk zeker dat hij gillend het pand uitgerend zou zijn, had hij man's ogen gezien.
De lichaamstaal van deze man duidde op de dood.
Vernietigende, alles verkrachtende dood. En dat gevoel werd weer versterkt door het voorwerp wat de man in zijn linkerhand hield. Het was moelijk te zeggen, maar het had veel weg van een ..... een been? Een menselijk been!?
"Is dit dat waardeloos creatuur waar u van sprak?" Klonk het onheilspellend tussen de dreads vandaan.
"Dit is hem." Antwoordde de drugsdealer, bijna mistroostig.
"Dus u beweert dat mijn spullen niet zuiver zijn? Richtte hij zijn aandacht nu op de junk, die onder de uitgesproken woorden ineen kromp als een piemel in een badje, gevuld met ijsblokjes.
"W-w-wie bent u ... ?" Vroeg de junk, terwijl stinkende junkie-scheetjes langs zijn knijpende anus hun weg naar buiten vonden.
"Wie ik ben? Ha-ha-ha!" Alsof de tl-buis het tijd vond om te stoppen met knipperen, begon deze fel te branden en toonde het kantoortje in al zijn glorie. De verlichting gaf de kamer een harde en heldere aanblik. De tafel in het midden van de kamer lag vol met overblijfselen van iets dat ooit menselijk geweest moest zijn. Het grijnzende gezicht, gelijk het nimmer geziene gezicht van het Kwaad, kwam onder de dreads vandaan. "Ze noemen mij ook wel.... de Voodooman!" De rechterhand stopte met het wiegen van de machete. De drugsdealer draaide zich weg van het tafereel, alsof hij voorvoelde wat er ging gebeuren.
De junk begon te gillen. Niemand die hem hoorde. |
|
|
|
|
Door weer en wind.
|
26 Nov '03 -
|
|
"Heb jij het ook zo koud, Harm?"
Domme, domme kutvraag. Natuurlijk heb ik het koud. We zitten nu al veertien uur vast op deze hoogwerker. "Neehoor Sjoerd, valt best mee. Tegen mijn vrouw aanliggen, dàt is pas koud! Mwahaha." Veertien uur, verdomme. Veertien uur op 28 meter hoogte, op een braakliggend terrein. Veertien uur, en het is zaterdagavond! Veertien uur opgesloten in een tweepersoonsgondel met deze randmongool!
Waarom 'o waarom nam ik dan ook die klus aan in de eerste instantie? Zaterdag zes uur s'ochtends en ik ga de ramen van een pas opgeleverd kantoorpand wassen. Het enige pand op dit terrein wat in gebruik genomen gaat worden. Vanaf aanstaande maandag dus. Zal je net zien dat die kut-hoogwerker ermee kapt terwijl er geen ziel in de buurt is. Dit kan nog een lang weekend worden. Vrees ik.
En om de algehele malaise compleet te maken ligt mijn mobieltje sinds gisteren ergens nog na te smeulen. Kut Siemens. Gierig als ik was wilde ik natuurlijk weer niet de C35 nemen, maar de goedkopere C25. Nouja, met een beetje mazzel wordt m'n broer volgende week uit het MCRZ ontslagen. En wat zei die idioot van een Sjoerd even tevoren? Oja.
"Nee sorry Harm, ik heb mijn mobieltje thuis laten liggen. Het voelt heel ongemakkelijk aan, zo'n GSM in je achterzak tijdens het glazenwassen."
Godsamme, acht man personeel in dienst en hèm neem ik mee. Toen die jongen al vertelde dat hij een fervent fan van Jantje Smit ("Hij heet Jan Smit tegenwoordig, Harm.") was, had ik subiet onraad moeten ruiken. Ik bedoel, wie is er nu fan van een cokesnuivende, zingende tuinkabouter? Eén die notabene in het Pruisisch zingt!
Ik begin honger te krijgen trouwens.
"Harm, ik begin honger te krijgen. Jij ook?"
Bek dicht, klojo. En anders snij ik je tong eruit. Die laat ik je vervolgens zelf doorslikken, want ik heb altijd al gewalgd van ossetong. Daarna snij ik je gezicht aan stukken en knaag het vlees van je jukbeenderen. "Een beetje, Sjoerd. Maar nog even volhouden, hulp is vast onderweg."
........
Ruim twintig uur vast inmiddels en ik sta hier te vernikkelen. Twee tenen voel ik nog net bewegen en ik heb honger! Bekijk het maar, ik ga deze mongool eraf schoppen. Ik zeg naderhand wel dat hij het niet meer zag zitten, en dat hij ondanks mijn adviezen naar beneden probeerde te klimmen.
"Zullen we anders een spelletje doen? Ik zie, ik zie ... wat jij niet ziet!
Beter nog. Waar is mijn Stanleymes? Ik snij hem inderdaad aan stukken en vreet hem op. Ik ben het zat. Waar heb ik dat ding gelaten?
Oh? Hé Harm kijk, ik heb m'n telefoon wèl bij me! Ik had m'n verkeerde broek aangetrokken, hoe vind je die?
Hm. Jammer. Bestel dan maar een pizza. Met extra ham. |
|
|
|
|
Door weer en wind.
|
|
|
"Heb jij het ook zo koud, Harm?"
Domme, domme kutvraag. Natuurlijk heb ik het koud. We zitten nu al veertien uur vast op deze hoogwerker. "Neehoor Sjoerd, valt best mee. Tegen mijn vrouw aanliggen, dàt is pas koud! Mwahaha." Veertien uur, verdomme. Veertien uur op 28 meter hoogte, op een braakliggend terrein. Veertien uur, en het is zaterdagavond! Veertien uur opgesloten in een tweepersoonsgondel met deze randmongool!
Waarom 'o waarom nam ik dan ook die klus aan in de eerste instantie? Zaterdag zes uur s'ochtends en ik ga de ramen van een pas opgeleverd kantoorpand wassen. Het enige pand op dit terrein wat in gebruik genomen gaat worden. Vanaf aanstaande maandag dus. Zal je net zien dat die kut-hoogwerker ermee kapt terwijl er geen ziel in de buurt is. Dit kan nog een lang weekend worden. Vrees ik.
En om de algehele malaise compleet te maken ligt mijn mobieltje sinds gisteren ergens nog na te smeulen. Kut Siemens. Gierig als ik was wilde ik natuurlijk weer niet de C35 nemen, maar de goedkopere C25. Nouja, met een beetje mazzel wordt m'n broer volgende week uit het MCRZ ontslagen. En wat zei die idioot van een Sjoerd even tevoren? Oja.
"Nee sorry Harm, ik heb mijn mobieltje thuis laten liggen. Het voelt heel ongemakkelijk aan, zo'n GSM in je achterzak tijdens het glazenwassen."
Godsamme, acht man personeel in dienst en hèm neem ik mee. Toen die jongen al vertelde dat hij een fervent fan van Jantje Smit ("Hij heet Jan Smit tegenwoordig, Harm.") was, had ik subiet onraad moeten ruiken. Ik bedoel, wie is er nu fan van een cokesnuivende, zingende tuinkabouter? Eén die notabene in het Pruisisch zingt!
Ik begin honger te krijgen trouwens.
"Harm, ik begin honger te krijgen. Jij ook?"
Bek dicht, klojo. En anders snij ik je tong eruit. Die laat ik je vervolgens zelf doorslikken, want ik heb altijd al gewalgd van ossetong. Daarna snij ik je gezicht aan stukken en knaag het vlees van je jukbeenderen. "Een beetje, Sjoerd. Maar nog even volhouden, hulp is vast onderweg."
........
Ruim twintig uur vast inmiddels en ik sta hier te vernikkelen. Twee tenen voel ik nog net bewegen en ik heb honger! Bekijk het maar, ik ga deze mongool eraf schoppen. Ik zeg naderhand wel dat hij het niet meer zag zitten, en dat hij ondanks mijn adviezen naar beneden probeerde te klimmen.
"Zullen we anders een spelletje doen? Ik zie, ik zie ... wat jij niet ziet!
Beter nog. Waar is mijn Stanleymes? Ik snij hem inderdaad aan stukken en vreet hem op. Ik ben het zat. Waar heb ik dat ding gelaten?
Oh? Hé Harm kijk, ik heb m'n telefoon wèl bij me! Ik had m'n verkeerde broek aangetrokken, hoe vind je die?
Hm. Jammer. Bestel dan maar een pizza. Met extra ham. |
|
|
|
|
Door weer en wind.
|
|
|
"Heb jij het ook zo koud, Harm?"
Domme, domme kutvraag. Natuurlijk heb ik het koud. We zitten nu al veertien uur vast op deze hoogwerker. "Neehoor Sjoerd, valt best mee. Tegen mijn vrouw aanliggen, dàt is pas koud! Mwahaha." Veertien uur, verdomme. Veertien uur op 28 meter hoogte, op een braakliggend terrein. Veertien uur, en het is zaterdagavond! Veertien uur opgesloten in een tweepersoonsgondel met deze randmongool!
Waarom 'o waarom nam ik dan ook die klus aan in de eerste instantie? Zaterdag zes uur s'ochtends en ik ga de ramen van een pas opgeleverd kantoorpand wassen. Het enige pand op dit terrein wat in gebruik genomen gaat worden. Vanaf aanstaande maandag dus. Zal je net zien dat die kut-hoogwerker ermee kapt terwijl er geen ziel in de buurt is. Dit kan nog een lang weekend worden. Vrees ik.
En om de algehele malaise compleet te maken ligt mijn mobieltje sinds gisteren ergens nog na te smeulen. Kut Siemens. Gierig als ik was wilde ik natuurlijk weer niet de C35 nemen, maar de goedkopere C25. Nouja, met een beetje mazzel wordt m'n broer volgende week uit het MCRZ ontslagen. En wat zei die idioot van een Sjoerd even tevoren? Oja.
"Nee sorry Harm, ik heb mijn mobieltje thuis laten liggen. Het voelt heel ongemakkelijk aan, zo'n GSM in je achterzak tijdens het glazenwassen."
Godsamme, acht man personeel in dienst en hèm neem ik mee. Toen die jongen al vertelde dat hij een fervent fan van Jantje Smit ("Hij heet Jan Smit tegenwoordig, Harm.") was, had ik subiet onraad moeten ruiken. Ik bedoel, wie is er nu fan van een cokesnuivende, zingende tuinkabouter? Eén die notabene in het Pruisisch zingt!
Ik begin honger te krijgen trouwens.
"Harm, ik begin honger te krijgen. Jij ook?"
Bek dicht, klojo. En anders snij ik je tong eruit. Die laat ik je vervolgens zelf doorslikken, want ik heb altijd al gewalgd van ossetong. Daarna snij ik je gezicht aan stukken en knaag het vlees van je jukbeenderen. "Een beetje, Sjoerd. Maar nog even volhouden, hulp is vast onderweg."
........
Ruim twintig uur vast inmiddels en ik sta hier te vernikkelen. Twee tenen voel ik nog net bewegen en ik heb honger! Bekijk het maar, ik ga deze mongool eraf schoppen. Ik zeg naderhand wel dat hij het niet meer zag zitten, en dat hij ondanks mijn adviezen naar beneden probeerde te klimmen.
"Zullen we anders een spelletje doen? Ik zie, ik zie ... wat jij niet ziet!
Beter nog. Waar is mijn Stanleymes? Ik snij hem inderdaad aan stukken en vreet hem op. Ik ben het zat. Waar heb ik dat ding gelaten?
Oh? Hé Harm kijk, ik heb m'n telefoon wèl bij me! Ik had m'n verkeerde broek aangetrokken, hoe vind je die?
Hm. Jammer. Bestel dan maar een pizza. Met extra ham. |
|
|
|
|
Door weer en wind.
|
|
|
"Heb jij het ook zo koud, Harm?"
Domme, domme kutvraag. Natuurlijk heb ik het koud. We zitten nu al veertien uur vast op deze hoogwerker. "Neehoor Sjoerd, valt best mee. Tegen mijn vrouw aanliggen, dàt is pas koud! Mwahaha." Veertien uur, verdomme. Veertien uur op 28 meter hoogte, op een braakliggend terrein. Veertien uur, en het is zaterdagavond! Veertien uur opgesloten in een tweepersoonsgondel met deze randmongool!
Waarom 'o waarom nam ik dan ook die klus aan in de eerste instantie? Zaterdag zes uur s'ochtends en ik ga de ramen van een pas opgeleverd kantoorpand wassen. Het enige pand op dit terrein wat in gebruik genomen gaat worden. Vanaf aanstaande maandag dus. Zal je net zien dat die kut-hoogwerker ermee kapt terwijl er geen ziel in de buurt is. Dit kan nog een lang weekend worden. Vrees ik.
En om de algehele malaise compleet te maken ligt mijn mobieltje sinds gisteren ergens nog na te smeulen. Kut Siemens. Gierig als ik was wilde ik natuurlijk weer niet de C35 nemen, maar de goedkopere C25. Nouja, met een beetje mazzel wordt m'n broer volgende week uit het MCRZ ontslagen. En wat zei die idioot van een Sjoerd even tevoren? Oja.
"Nee sorry Harm, ik heb mijn mobieltje thuis laten liggen. Het voelt heel ongemakkelijk aan, zo'n GSM in je achterzak tijdens het glazenwassen."
Godsamme, acht man personeel in dienst en hèm neem ik mee. Toen die jongen al vertelde dat hij een fervent fan van Jantje Smit ("Hij heet Jan Smit tegenwoordig, Harm.") was, had ik subiet onraad moeten ruiken. Ik bedoel, wie is er nu fan van een cokesnuivende, zingende tuinkabouter? Eén die notabene in het Pruisisch zingt!
Ik begin honger te krijgen trouwens.
"Harm, ik begin honger te krijgen. Jij ook?"
Bek dicht, klojo. En anders snij ik je tong eruit. Die laat ik je vervolgens zelf doorslikken, want ik heb altijd al gewalgd van ossetong. Daarna snij ik je gezicht aan stukken en knaag het vlees van je jukbeenderen. "Een beetje, Sjoerd. Maar nog even volhouden, hulp is vast onderweg."
........
Ruim twintig uur vast inmiddels en ik sta hier te vernikkelen. Twee tenen voel ik nog net bewegen en ik heb honger! Bekijk het maar, ik ga deze mongool eraf schoppen. Ik zeg naderhand wel dat hij het niet meer zag zitten, en dat hij ondanks mijn adviezen naar beneden probeerde te klimmen.
"Zullen we anders een spelletje doen? Ik zie, ik zie ... wat jij niet ziet!
Beter nog. Waar is mijn Stanleymes? Ik snij hem inderdaad aan stukken en vreet hem op. Ik ben het zat. Waar heb ik dat ding gelaten?
Oh? Hé Harm kijk, ik heb m'n telefoon wèl bij me! Ik had m'n verkeerde broek aangetrokken, hoe vind je die?
Hm. Jammer. Bestel dan maar een pizza. Met extra ham. |
|
|
|
|
Door weer en wind.
|
|
|
"Heb jij het ook zo koud, Harm?"
Domme, domme kutvraag. Natuurlijk heb ik het koud. We zitten nu al veertien uur vast op deze hoogwerker. "Neehoor Sjoerd, valt best mee. Tegen mijn vrouw aanliggen, dàt is pas koud! Mwahaha." Veertien uur, verdomme. Veertien uur op 28 meter hoogte, op een braakliggend terrein. Veertien uur, en het is zaterdagavond! Veertien uur opgesloten in een tweepersoonsgondel met deze randmongool!
Waarom 'o waarom nam ik dan ook die klus aan in de eerste instantie? Zaterdag zes uur s'ochtends en ik ga de ramen van een pas opgeleverd kantoorpand wassen. Het enige pand op dit terrein wat in gebruik genomen gaat worden. Vanaf aanstaande maandag dus. Zal je net zien dat die kut-hoogwerker ermee kapt terwijl er geen ziel in de buurt is. Dit kan nog een lang weekend worden. Vrees ik.
En om de algehele malaise compleet te maken ligt mijn mobieltje sinds gisteren ergens nog na te smeulen. Kut Siemens. Gierig als ik was wilde ik natuurlijk weer niet de C35 nemen, maar de goedkopere C25. Nouja, met een beetje mazzel wordt m'n broer volgende week uit het MCRZ ontslagen. En wat zei die idioot van een Sjoerd even tevoren? Oja.
"Nee sorry Harm, ik heb mijn mobieltje thuis laten liggen. Het voelt heel ongemakkelijk aan, zo'n GSM in je achterzak tijdens het glazenwassen."
Godsamme, acht man personeel in dienst en hèm neem ik mee. Toen die jongen al vertelde dat hij een fervent fan van Jantje Smit ("Hij heet Jan Smit tegenwoordig, Harm.") was, had ik subiet onraad moeten ruiken. Ik bedoel, wie is er nu fan van een cokesnuivende, zingende tuinkabouter? Eén die notabene in het Pruisisch zingt!
Ik begin honger te krijgen trouwens.
"Harm, ik begin honger te krijgen. Jij ook?"
Bek dicht, klojo. En anders snij ik je tong eruit. Die laat ik je vervolgens zelf doorslikken, want ik heb altijd al gewalgd van ossetong. Daarna snij ik je gezicht aan stukken en knaag het vlees van je jukbeenderen. "Een beetje, Sjoerd. Maar nog even volhouden, hulp is vast onderweg."
........
Ruim twintig uur vast inmiddels en ik sta hier te vernikkelen. Twee tenen voel ik nog net bewegen en ik heb honger! Bekijk het maar, ik ga deze mongool eraf schoppen. Ik zeg naderhand wel dat hij het niet meer zag zitten, en dat hij ondanks mijn adviezen naar beneden probeerde te klimmen.
"Zullen we anders een spelletje doen? Ik zie, ik zie ... wat jij niet ziet!
Beter nog. Waar is mijn Stanleymes? Ik snij hem inderdaad aan stukken en vreet hem op. Ik ben het zat. Waar heb ik dat ding gelaten?
Oh? Hé Harm kijk, ik heb m'n telefoon wèl bij me! Ik had m'n verkeerde broek aangetrokken, hoe vind je die?
Hm. Jammer. Bestel dan maar een pizza. Met extra ham. |
|
|
|
|
Satire?
|
14 Nov '03 -
|
|
Niet meer in Nederland, schijnbaar.
Dus speciaal voor u, het originele manuscript. Maar dan gespiegeld.
- Metro, 16 oktober 2003 -
Menselijk schild in Ramallah
In de stukgeschoten residentie van Arafat, ergens in Ramallah, ligt
Gretta Duisenberg op haar stretchertje. Ze is klaarwakker. Haar blote
voeten steken onder de dekens uit. Ze ziet haar roodgelakte teennagels
die mooi kleuren bij haar wit satijnen nachtjapon. Vaag klinkt in de
verte de sirene van een ziekenwagen. Op haar reiswekkertje is het zes
uur twaalf.
........... hier verder genieten!
Origineel :
Luuk Koelman
Gelijkgestemden :
Oersoep, Retecool, VolkomenKut, Worstcasescenario, Drijfzand
[Het meest complete overzicht tot nog toe kunt u vinden bij Borrelpraat] |
|
|
|
|
Satire?
|
|
|
Niet meer in Nederland, schijnbaar.
Dus speciaal voor u, het originele manuscript. Maar dan gespiegeld.
- Metro, 16 oktober 2003 -
Menselijk schild in Ramallah
In de stukgeschoten residentie van Arafat, ergens in Ramallah, ligt
Gretta Duisenberg op haar stretchertje. Ze is klaarwakker. Haar blote
voeten steken onder de dekens uit. Ze ziet haar roodgelakte teennagels
die mooi kleuren bij haar wit satijnen nachtjapon. Vaag klinkt in de
verte de sirene van een ziekenwagen. Op haar reiswekkertje is het zes
uur twaalf.
........... hier verder genieten!
Origineel :
Luuk Koelman
Gelijkgestemden :
Oersoep, Retecool, VolkomenKut, Worstcasescenario, Drijfzand
[Het meest complete overzicht tot nog toe kunt u vinden bij Borrelpraat] |
|
|
|
|
Satire?
|
|
|
Niet meer in Nederland, schijnbaar.
Dus speciaal voor u, het originele manuscript. Maar dan gespiegeld.
- Metro, 16 oktober 2003 -
Menselijk schild in Ramallah
In de stukgeschoten residentie van Arafat, ergens in Ramallah, ligt
Gretta Duisenberg op haar stretchertje. Ze is klaarwakker. Haar blote
voeten steken onder de dekens uit. Ze ziet haar roodgelakte teennagels
die mooi kleuren bij haar wit satijnen nachtjapon. Vaag klinkt in de
verte de sirene van een ziekenwagen. Op haar reiswekkertje is het zes
uur twaalf.
........... hier verder genieten!
Origineel :
Luuk Koelman
Gelijkgestemden :
Oersoep, Retecool, VolkomenKut, Worstcasescenario, Drijfzand
[Het meest complete overzicht tot nog toe kunt u vinden bij Borrelpraat] |
|
|
|
|
Satire?
|
|
|
Niet meer in Nederland, schijnbaar.
Dus speciaal voor u, het originele manuscript. Maar dan gespiegeld.
- Metro, 16 oktober 2003 -
Menselijk schild in Ramallah
In de stukgeschoten residentie van Arafat, ergens in Ramallah, ligt
Gretta Duisenberg op haar stretchertje. Ze is klaarwakker. Haar blote
voeten steken onder de dekens uit. Ze ziet haar roodgelakte teennagels
die mooi kleuren bij haar wit satijnen nachtjapon. Vaag klinkt in de
verte de sirene van een ziekenwagen. Op haar reiswekkertje is het zes
uur twaalf.
........... hier verder genieten!
Origineel :
Luuk Koelman
Gelijkgestemden :
Oersoep, Retecool, VolkomenKut, Worstcasescenario, Drijfzand
[Het meest complete overzicht tot nog toe kunt u vinden bij Borrelpraat] |
|
|
|
|
Het was om van te smullen! Echt!
|
11 Nov '03 -
|
|
A 36-year-old Wainuiomata man hacked his sleeping brother to death with an axe because he was annoyed he had not been thanked for cooking dinner, a court was told yesterday.
Fergus John Glen pleaded guilty in the High Court at Wellington to murdering his 33-year-old brother, Craig, on March 7 this year. The mealtime slight was the final straw in a long-running feud between the men, court documents said.
Glen, single and unemployed, admitted striking his brother - who was married with three children - eight times across the face and neck with the axe.
Afterward, Glen returned the axe to the basement and, meeting his mother on the stairs, calmly told her: "I've done him ... [with] an axe." The sound of the blows had jolted her awake. She told police later she thought she had heard "woodchopping noises".
The victim's wounds included one that severed his spine. |
|
|
|
|
Fanmail! (Tenminste ... ?)
|
10 Nov '03 -
|
|
Van : roland
Aan : dreadloki[at]dreadloki.com
Onderwerp : Van harte
Datum : Sun, 09 Nov 2003 11:09:28 +0100
U staat erbij!
The 10 most X-treme weblogs van 2003. De bezoekers en loggers van mijn page kozen u ook.
U maakt kans om de X-treme weblog over 2003 te zijn.
Of course..u zat ook bij mijn favo's..dus zien..tuurlijk: http://www.rolands.blogspot.com
Van Harte ermee !!!
regards, roland
oooh, huh....nu ik je toch mail..can i have a link at ur page, thx.
---------------------------------------------------------------------------------------------
Dag Roland,
u vraagt mij om een link te plaatsen naar uw weblog. Op basis waarvan, vraag ik mij dan af?
Want uw lijstjes interesseren mij niets en de rest van uw pagina biedt vooralsnog niks schokkends, danwel iets wat mijn aandacht langer dan twee seconden vasthoudt.
Nu begrijp ik dat u nog niet zolang bezig bent, maar desondanks heeft u inmiddels zat 'exposure' gekregen. Mooi zo, geniet van dat succes, snuif het op en zorg dat u meer te bieden heeft in de nabije toekomst. Wellicht dat ik dan nog eens op mijn beslissing terugkom.
Begrijp mij niet verkeerd, ik waardeer uw uitgesproken appreciatie, maar ik hou nu eenmaal niet van bietsen.
De groeten.
Dr Loki
P.S.
U kunt desgewenst reageren per mail en anders wel onder de post waarin ik dit mailtje publiceer. |
|
|
|
|
Goh, is het alweer vrijdag?
|
06 Nov '03 -
|
|
Ananova |
|
|
|
|
Goh, is het alweer vrijdag?
|
|
|
Ananova |
|
|
|
|
Oogsoep!
|
05 Nov '03 -
|
|
Het was u waarschijnlijk al opgevallen en anders hoort u het nu van mij.
Oersoep is afgelopen maandag met een nieuw initiatief begonnen waarbij fotografen en schrijvers hun krachten bundelen. Een initiatief wat ik van harte steun en vandaag kunt u mijn eerste bijdrage terugvinden op de voorpagina van Oogsoep.
Snel gaan kijken dus! Meedoen? Dat kan. En wel hier. |
|
|
|
|
Oogsoep!
|
|
|
Het was u waarschijnlijk al opgevallen en anders hoort u het nu van mij.
Oersoep is afgelopen maandag met een nieuw initiatief begonnen waarbij fotografen en schrijvers hun krachten bundelen. Een initiatief wat ik van harte steun en vandaag kunt u mijn eerste bijdrage terugvinden op de voorpagina van Oogsoep.
Snel gaan kijken dus! Meedoen? Dat kan. En wel hier. |
|
|
|
|
Een echte kerel!
|
03 Nov '03 -
|
|
|
|
|
|
|
 |
