 |
|
Één!
|
30 Jan '04 -
|
 |
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Garden for Zoë
And oceans for Zoë
Jungle gym playgrounds
All kinds of things for you to explore
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Yeah yeah yeah
God is for Zoë
And heaven's for Zoë
Oh can you believe
That everything is waiting to unfold ?
You can call your own
You can call your own
You can call your own
Flowers for Zoe - Lenny Kravitz |
|
|
|
|
Één!
|
|
|
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Garden for Zoë
And oceans for Zoë
Jungle gym playgrounds
All kinds of things for you to explore
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Yeah yeah yeah
God is for Zoë
And heaven's for Zoë
Oh can you believe
That everything is waiting to unfold ?
You can call your own
You can call your own
You can call your own
Flowers for Zoe - Lenny Kravitz |
|
|
|
|
Één!
|
|
|
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Garden for Zoë
And oceans for Zoë
Jungle gym playgrounds
All kinds of things for you to explore
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Yeah yeah yeah
God is for Zoë
And heaven's for Zoë
Oh can you believe
That everything is waiting to unfold ?
You can call your own
You can call your own
You can call your own
Flowers for Zoe - Lenny Kravitz |
|
|
|
|
Één!
|
|
|
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Garden for Zoë
And oceans for Zoë
Jungle gym playgrounds
All kinds of things for you to explore
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Yeah yeah yeah
God is for Zoë
And heaven's for Zoë
Oh can you believe
That everything is waiting to unfold ?
You can call your own
You can call your own
You can call your own
Flowers for Zoe - Lenny Kravitz |
|
|
|
|
Één!
|
|
|
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Garden for Zoë
And oceans for Zoë
Jungle gym playgrounds
All kinds of things for you to explore
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Yeah yeah yeah
God is for Zoë
And heaven's for Zoë
Oh can you believe
That everything is waiting to unfold ?
You can call your own
You can call your own
You can call your own
Flowers for Zoe - Lenny Kravitz |
|
|
|
|
Één!
|
|
|
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Garden for Zoë
And oceans for Zoë
Jungle gym playgrounds
All kinds of things for you to explore
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Yeah yeah yeah
God is for Zoë
And heaven's for Zoë
Oh can you believe
That everything is waiting to unfold ?
You can call your own
You can call your own
You can call your own
Flowers for Zoe - Lenny Kravitz |
|
|
|
|
Één!
|
|
|
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Garden for Zoë
And oceans for Zoë
Jungle gym playgrounds
All kinds of things for you to explore
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Yeah yeah yeah
God is for Zoë
And heaven's for Zoë
Oh can you believe
That everything is waiting to unfold ?
You can call your own
You can call your own
You can call your own
Flowers for Zoe - Lenny Kravitz |
|
|
|
|
Één!
|
|
|
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Garden for Zoë
And oceans for Zoë
Jungle gym playgrounds
All kinds of things for you to explore
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Yeah yeah yeah
God is for Zoë
And heaven's for Zoë
Oh can you believe
That everything is waiting to unfold ?
You can call your own
You can call your own
You can call your own
Flowers for Zoe - Lenny Kravitz |
|
|
|
|
Één!
|
|
|
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Garden for Zoë
And oceans for Zoë
Jungle gym playgrounds
All kinds of things for you to explore
Flowers for Zoë
Love for Zoë
Angels and rainbows
All kinds of things you can call your own
Yeah yeah yeah
God is for Zoë
And heaven's for Zoë
Oh can you believe
That everything is waiting to unfold ?
You can call your own
You can call your own
You can call your own
Flowers for Zoe - Lenny Kravitz |
|
|
|
|
Purificatie #3 - Nudist! Nudist!
|
07 Jan '04 -
|
|
"Dh' aindeòin co theireadh e!"
De oorlogskreet, con anima, deed hem
huiveren. Dit was zeer zeker niet het jaargetijde voor de argelozen. En
naïef was hij geweest, door te denken dat hij zonder tegenstand kon
gaan badderen wetende dat er nog vijandige clan-leden in leven waren.
Op zoek naar hem, notabene.
De bevallige jongedame struikelde en landde plat op
haar buik voor de ingang. Een tiet floepte uit het strakzittend corset
en leek het naderend schouwspel in zich op te willen nemen. De
donkerroze tepel keek verwilderd rond als een ontmaskerde voyeur. Het
hysterische gegil van de eigenaresse overstemde de MacGillycuddy-yell
ruimschoots. De rechte lijn naar het beoogde slachtoffer werd nu
hinderlijk versperd, dus de drie mannen werden gedwongen hun
dramatische entree één voor één te maken.
Dit verschafte de Ogg-man de hoognodige seconden.
Met zijn rechterhand graaide hij naar de bijl die hij een uurtje eerder
strategisch naast het bad had neergelegd. Hij richtte zich pijlsnel op
en kliefde met zijn favoriete slagwapen het aanstormende voorhoofd van
de dapperste van het stel in tweeën. Schuimend water kletterde uit het
bad op de vloer. De verbaasde blik in man's ogen dreef langzaam uit
elkaar. De opengespleten schedel liet een klankloze scheet, veroorzaakt
door de uitpuilende hersenen die, bevrijd van hun beknellend omhulsel,
hun weg naar buiten zochten.
De Ogg-ster hief zijn wapen boven zijn hoofd voor de
volgende aanval. De voyeuristische tepel keek verwonderd naar de
opengeslagen schedel naast haar terwijl de hersenschors eruit sijpelde,
zich daarbij vermengend met het groezelige badwater. De jongedame keek
bewonderend naar de barbaarse Ier die rechtop in bad stond te zwaaien
met die enorme bijl. Zijn volledig erecte piemel zwaaide ritmisch mee.
Gillen deed ze nog wel, als een langspeelplaat met een pit erin.
Met een kreet sprong Oggy uit bad en stortte zich op
belager nummer twee. Van alle gevechten uit zijn onstuimige carrière
tot nu toe was dit één van zijn zwaarste beproevingen. Toegegeven,
zijn voorvaderen vochten dikwijls in hun adamskostuum,
maar zijnde een moderne telg uit diezelfde familie
behield hij het liefst een deel van zijn waardigheid. "Poedelnaakt een robbertje knokken, probeer het maar eens."
Gonsde het door zijn hoofd terwijl hij de venijnige aanval van zijn
vijand pareerde. Hij deed een stap naar voren en ramde de bijl
zijwaarts in het femur van zijn tegenstander. Dat bewuste been zou
zonder problemen losgelaten hebben, ware het niet dat de Ogg-man
tegelijkertijd uitgleed over een mengsel van hersenschors, bloed en
irritanter, water en zeep.
Op een nogal schlemielige manier - het zag er
allerminst heldhaftig uit - liet hij de bijl los en belandde naast de
gillende jongedame op de natte, roze gekleurde vloer. De tepel keek
bewonderend naar zijn fier priemend lid. Tenminste, zo beeldde hij zich
dat in.
Het gehavende clan-lid bleef ternauwernood overeind
terwijl de bijl zegepralend uit het bovenste gedeelte van zijn dijbeen
stak, als een obsceen vlaggetje op een pleziervaartuig. Deze wapperde
echter niet. Hij gilde als een bezetene naar het blad wat nog maar half
zichtbaar was.
Clan-lid nummmer drie zag zijn kans schoon en duwde
zijn compaan opzij, die nog immer gillend tegen de badkuip aanviel.
Door zijn eigen gewicht drukte de bijl door en amputeerde zijn been
alsnog. Eindelijk liet de bijl hem verder met rust. Het gillen aan alle
kanten ging overminderd door, zodat het leek of de jongedame, clan-lid
1 en 2 hun eigen hysterisch zangkoortje vormden.
Met een triomfantelijke blik in zijn ogen - gillend,
uiteraard - en met zijn zwaard in de aanslag deed hij een uitval naar
de naakte Ier.
"Ja, en nu ?" Vroeg Cearnaigh Oigthierna van de MacGeoghegan-clan zich af.
Purificatie |
|
|
|
|
Purificatie #2 - Cocoonen bestond nog niet.
|
06 Jan '04 -
|
|
Cearnaigh Oigthierna van de MacGeoghegan-clan (Oggy
voor vrienden) veegde kwaad zijn besmeurde sandalen af aan een afgehakt
stuk hoofd wat stomtoevallig binnen handbereik lag. Dat ging niet
onaardig, daar het een flink bebaard hoofd betrof. "Honden, dat zijn pas ondieren!" Oreerde hij tegen het met poep besmeurde stuk hoofd. Veel respons kreeg hij niet terug.
Hij keek om zich heen en telde, zo goed en zo kwaad
als het ging, het aantal kadavers. Voor zover hij wist bestond de
MacGillycuddy-clan uit een mannetje of tweehonderd en de teller tot
dusverre stokte rond de honderd achtennegentig. Hij was dus nog niet
helemaal klaar.
Hij besloot voor zichzelf dat het broodnodig tijd
werd voor een maaltijd, een flinke kan bier (of twee), een bad en mocht
hij de puf nog hebben tegen die tijd, een zuigbeurt. Hoelang was het
alweer geleden, zijn laatste 'srùbadh'? Te lang, zoveel was wel zeker.
Slechts één snerpend fluitje tussen zijn tanden en
Kyme, zijn trouwe zwarte ros, vond de weg probleemloos naar zijn
baasje. Oggy besteeg zijn bolide en gaf gas richting het
dichtsbijzijnde dorp. Her en der wat zwak doodsgereutel begeleidde zijn
weg uit de woeste vallei.
De taveerne was snel gevonden en de herbergier
schatte deze klant op waarde. Eten, drinken, een warm bad, het mocht
deze gast aan niets ontbreken. Een blik op de machtige spierbundels en
de roodkorstige hakbijl waren voldoende om tot deze conclusie te komen.
Een uur later genoot Oggy intens van een warme bad. "In
deze barre tijden is het van uiterst belang dat men de tijd neemt om te
onthaasten. De stress van het hakken en plunderen pleegt roofbouw op
een mens, en veroorzaakt maagzuur en andere vervelende kwaaltjes." Een speels glimlachje gleed over zijn gezicht bij deze gedachtes. "Het lijkt wel alsof Eibhleann nog altijd bij me is. Hoe zou het inmiddels met haar gaan?" Misschien moest hij haar maar weer eens opzoeken.
Tevreden leunde hij achterover en drapeerde een
natte lap over zijn gezicht. Rustig ademend mijmerde hij over vervlogen
tijden en voelde hoe zijn lid zich onrustig met bloed begon te vullen.
Onwillekeurig omsloot hij zijn lid met zijn rechterhand en begon deze
zorgvuldig te liefkozen, zoals alleen mannen dat kunnen, aangezien ze
zelf het beste weten welk ritme zij prefereren alsmede de juiste
hoeveelheid druk.
De interruptie kwam nogal ongelegen, want de cadans voelde perfect aan op dat moment. Er werd nogmaals op de deur geklopt. "Wie daar!" Snauwde hij bars tegen de massieve, houten deur. "Uw gezelschap." Zei de zoetgevooisde stem achter de deur.
"Kom binnen!"
De deur zwaaide open, en een prachtige, rondborstige
jongedame in schaarse kledij werd hardhandig naar binnen geduwd. Oggy
had er minder oog voor dan normaal, want zijn aandacht werd afgeleid
door de drie woestuitziende mannen die erachteraan denderden. "MacGillycuddy-clan, verdomme! Klote-kastelein!" Vervloekte hij de herbergier binnensmonds.
Hun strijdkreet brullend en met getrokken zwaarden stormden de mannen op hem af.
Purificatie |
|
|
|
|
Purificatie #2 - Cocoonen bestond nog niet.
|
|
|
Cearnaigh Oigthierna van de MacGeoghegan-clan (Oggy
voor vrienden) veegde kwaad zijn besmeurde sandalen af aan een afgehakt
stuk hoofd wat stomtoevallig binnen handbereik lag. Dat ging niet
onaardig, daar het een flink bebaard hoofd betrof. "Honden, dat zijn pas ondieren!" Oreerde hij tegen het met poep besmeurde stuk hoofd. Veel respons kreeg hij niet terug.
Hij keek om zich heen en telde, zo goed en zo kwaad
als het ging, het aantal kadavers. Voor zover hij wist bestond de
MacGillycuddy-clan uit een mannetje of tweehonderd en de teller tot
dusverre stokte rond de honderd achtennegentig. Hij was dus nog niet
helemaal klaar.
Hij besloot voor zichzelf dat het broodnodig tijd
werd voor een maaltijd, een flinke kan bier (of twee), een bad en mocht
hij de puf nog hebben tegen die tijd, een zuigbeurt. Hoelang was het
alweer geleden, zijn laatste 'srùbadh'? Te lang, zoveel was wel zeker.
Slechts één snerpend fluitje tussen zijn tanden en
Kyme, zijn trouwe zwarte ros, vond de weg probleemloos naar zijn
baasje. Oggy besteeg zijn bolide en gaf gas richting het
dichtsbijzijnde dorp. Her en der wat zwak doodsgereutel begeleidde zijn
weg uit de woeste vallei.
De taveerne was snel gevonden en de herbergier
schatte deze klant op waarde. Eten, drinken, een warm bad, het mocht
deze gast aan niets ontbreken. Een blik op de machtige spierbundels en
de roodkorstige hakbijl waren voldoende om tot deze conclusie te komen.
Een uur later genoot Oggy intens van een warme bad. "In
deze barre tijden is het van uiterst belang dat men de tijd neemt om te
onthaasten. De stress van het hakken en plunderen pleegt roofbouw op
een mens, en veroorzaakt maagzuur en andere vervelende kwaaltjes." Een speels glimlachje gleed over zijn gezicht bij deze gedachtes. "Het lijkt wel alsof Eibhleann nog altijd bij me is. Hoe zou het inmiddels met haar gaan?" Misschien moest hij haar maar weer eens opzoeken.
Tevreden leunde hij achterover en drapeerde een
natte lap over zijn gezicht. Rustig ademend mijmerde hij over vervlogen
tijden en voelde hoe zijn lid zich onrustig met bloed begon te vullen.
Onwillekeurig omsloot hij zijn lid met zijn rechterhand en begon deze
zorgvuldig te liefkozen, zoals alleen mannen dat kunnen, aangezien ze
zelf het beste weten welk ritme zij prefereren alsmede de juiste
hoeveelheid druk.
De interruptie kwam nogal ongelegen, want de cadans voelde perfect aan op dat moment. Er werd nogmaals op de deur geklopt. "Wie daar!" Snauwde hij bars tegen de massieve, houten deur. "Uw gezelschap." Zei de zoetgevooisde stem achter de deur.
"Kom binnen!"
De deur zwaaide open, en een prachtige, rondborstige
jongedame in schaarse kledij werd hardhandig naar binnen geduwd. Oggy
had er minder oog voor dan normaal, want zijn aandacht werd afgeleid
door de drie woestuitziende mannen die erachteraan denderden. "MacGillycuddy-clan, verdomme! Klote-kastelein!" Vervloekte hij de herbergier binnensmonds.
Hun strijdkreet brullend en met getrokken zwaarden stormden de mannen op hem af.
Purificatie |
|
|
|
|
 |
