 |
|
Abusievelijk
|
03 Aug '05 -
|
 |
|
|
|
Diep van binnen wist ik het de hele tijd. Had ik maar de moed gevat
oprecht naar mezelf te kijken, dan had ik al deze ellende misschien
kunnen voorkomen. Maar eigenlijk is het niet meer dan logisch. De homo
sapiens, met zijn constante drang naar aanhankelijkheid, blijft in de
essentie niks meer dan die pasgeboren baby wiens navelstreng zojuist
onwennig is doorgeknipt. Zodra dat bundeltje bloedvaten de verbinding
met de moederkoek verliest, zal die persoon zich de rest van zijn
actieve bestaan aan andere zaken trachten te hechten. De druppelende
moedertiet, een speelgoedje of misschien wel de illusie van de ware
liefde.
Diepgekoesterde verlangens komen nu eenmaal met gebreken.
Zo liefkoos ik alle dagen van de week mijn immense verzameling
gedroogde oren en vingers. In het verleden verzamelde ik ook de ogen,
maar dat was geen doen. Het verwijderen ervan gaf enorm veel troep, ze
bleven zelden heel en naderhand bleek veelvuldig dat ze als eerste aan
het rottingsproces onderhevig waren. Had ik maar de juiste
conserveringsmethode weten te vinden. Mijn collectie zou inmiddels
museumwaardig ogen.
In de asbak, op het enige tafeltje dat mijn appartement (nou ja,
appartement; een bedompt kamertje, meer niet) rijk is, rust een halve
joint. Ik steek hem aan, begin onbedaarlijk te hoesten totdat het rauw
aanvoelt en denk:
‘Niet slecht.’
Ik neem nog een trekje en laat me achterover vallen
op m’n bed. Stof dwarrelt in een opwaartse beweging naar het plafond.
Ik blaas een slordige kring rook uit en contempleer. Waarom heeft men
het in vredesnaam op mij voorzien? En waarom wekte zij de indruk dat ze
in mij een geschikte partner zag? (ongetwijfeld omdat ik vrijpostig
beweerde een meester in de edele kunst van cunnilingus te zijn, waarop
zij welwillend glimlachte – maar dat is slechts een veronderstelling
van mijn zijde) Mijn gehavende ego verdroeg nauwelijks nog additionele
kerven! Het altruïsme ligt mij niet, dat moge ondertussen duidelijk
wezen.
Over het plafond loopt een spoor van bruine
bloedspetters. Of is dat wijn? Ik volg het langs de muur en eindig bij
een uitgedroogd plasje op de grond, pal naast de badkamerdeur. Deze
staat op een kier, maar ik bespaar me de moeite trachten te achterhalen
wat zich daar heeft afgespeeld. Ik weet het immers al. En mijn
nekspieren hebben wel wat beters te doen.
De telefoon gaat.
Geschrokken draai ik mijn hoofd in de richting van het rinkelende
apparaat en verdraai bijna mijn nek. Waarom stond het volume zo hoog?
Ik vis het toestel onder mijn hoofdkussen vandaan en neem op.
‘Hé maatje, hoe is het nou?’
‘Best,’ antwoord ik duf.
‘Nou, met mij niet zo, hoor. Ik weet het niet meer,
hoe dat tegenwoordig allemaal nog in zijn werk gaat. Al die
ingewikkelde dingen, allerlei handelingen die je moet verrichten,
slechts om een pak melk te kopen bij de super. Ze beweren dan wel dat
je leven er makkelijker door wordt, dat je meer tijd over houdt voor
belangrijkere zaken, maar niks van dat alles! Niks simpel, verdomme!
Het is één groot rariteitenkabinet, met papieren hoedjes en teveel
kleurstoffen. Preparateurs die zich serieus wagen aan het restaureren
van parkieten. Ik heb al meer botjes in mijn oorschelp dan zo’n kuttige parkiet ooit kan breken!’
Ik steek mijn hand in mijn broeksband en krab eventjes aan m’n
schaamhaar. Een verlammende pijn schiet van mijn schaamstreek naar mijn
stuitje. Het rokertje, hoewel op zijn einde, steek ik nog eens aan en
inhaleer diep. Als ik hem bekijk zit er een rode veeg op de filter. De
persoon aan de andere kant vervolgt:
‘En wat dacht je van rustige boswandelingen, hm? Ook
te sullig voor woorden, echt waar. Het piept, het ruist en het kraakt,
maar een oase van rust? Ha! Een duik in een maalstroom brengt me al
meer tot rust! Laatst, trouwens, laatst droomde ik dus dat ik door een
tunnel moest lopen. Je weet wel, zo’n betonnen pijp waarmee ze het
rioolwater naar de zuiveringsinstallatie pompen. Maar wat denk je? Die
tunnel stond nokkievol met mensen, van begin tot eind, naakt! En dan
bedoel ik echt wanstaltig, poedeltje naakt!’
Voor het eerst raak ik echt geïnteresseerd in mans monoloog. Ik ga een beetje overeind zitten.
‘Nou, je raadt het waarschijnlijk al, op een gegeven
moment moest het gebeuren. Helemaal aan de andere kant, dáár moest ik
heen.’
Ik denk aan moord, onthoofdingen, uitbenen en brute
verkrachtingen, allemaal op basis van het alom beschikbare
videomateriaal - maar ik realiseer mij dat menig mens dagelijks
worstelt met de gedachte om iemand iets in die trant aan te doen, het
zelf te ervaren en tegelijkertijd dat zoiets niet kan. En ook niet mag.
Taboes. Rationaliteit. Het zou wat.
Ik moet een hand op mijn mond drukken om het grinniken te onderdrukken. Het doet pijn, maar het voelt zalig.
‘Nou, echt waar man, ik dacht dat ik gèk werd! Al
die lubberende lijven, al die harige holtes en die bleke, zweterige
velletjes. Een zonnebril had ik godverdomme nodig, puur en alleen
vanwege die blinkende bilnaadjes! Elke toges daar leek me aan te
staren! Was het maar een strontbuis geweest, dan had ik die narigheid ten minste eenzaam kunnen verdragen! En dan nog wat anders …’
Een hoop gekras, gekraak, een luide klap, gevloek op
de achtergrond en dan even niks meer. Luttele seconden later een
volslagen andere stem aan de andere kant van de lijn:
‘Taxi goedenavond, zegt u het maar.’
‘Ik heb geen taxi besteld.’
‘U hebt ons anders wel gebeld.’
‘Werkelijk?’
‘Jazeker.’
‘Hm, curieus. Oh wacht, ik snap hem al. Ik ben
waarschijnlijk op mijn telefoon gaan zitten, en zodoende heb ik per
ongeluk op redial gedrukt. (heb ik gisteren een taxi gebeld?) Nou goed, excuus daarvoor.’
‘Geeft niks. Prettige avond verder.’
‘Van hetzelfde.’
Er wordt opgehangen, juist als ik nog wil vragen waar die andere persoon gebleven is.
Een diepe zucht, en ik laat me weer achterover vallen. Weer een
stofwolk. De taxi, natuurlijk. Ik denk terug aan gisteravond. Ik denk
aan jou. Aan je ravenzwarte haren. Aan je uitdagende kledij. Aan je
lach, vol zelfverzekerdheid. Je volmaakt rechte tanden. Als je sprak
zongen de woorden tot mij. Ik zie weer voor me hoe je die mafketel
afpoeiert, terwijl hij daar maar blijft staan, als een grijnzende
idioot wiens kunstgebit twee maten te groot is. Ik denk aan ons
gezamenlijk ritje, naar mijn appartement. Ik zag je denken, terwijl je
de deplorabele staat van mijn kamer in je opnam. En ik wist dat ik in
je ging snijden, alleen al vanwege die blik. Ik zou in je snijden tot
ik er genoeg van had en dan zou ik toekijken hoe de vleesvliegen hun
eitjes in je open wonden deponeerden. Het zal je verbazen hoe snel de
eerste maden uit hun eitjes kruipen en dan beginnen met het verteren
van jouw weke delen. Kijk maar eens in mijn badkuip. Maar je doorzag
me, nietwaar? Je voelde het, het hing al in de lucht, het kroop via je
ruggenwervels omhoog naar je medulla oblongata, niet?
Een godvergeten blinde vlek.
Maar je vergist je, als je denkt dat je van me af bent. Ik ga je
zoeken. En vinden. Ondanks de kogel die nu pijnlijk begint te pulseren
in mijn maagwand. Slim hoor. Erg slim. Je kijkt ernaar, je denkt dat
het een grapje is, lachwekkend op z’n minst. Een stukje speelgoed, meer
niet. En zoals dat ding afging, gisteravond laat, dan meende je stellig
dat het een klappertjespistool was. Nee, daar is over nagedacht. Wie
weet wat voor rotzooi het momenteel is, daar, onder dat sluimerende
gaatje, vlak boven mijn navel. De huid krult in rafels omhoog, bloed
golft er met elke ademteug uit. Het doet het er niet toe. Ik ga je toch
wel vinden. Ik was het per slot van rekening, die jouw taxi belde,
vanuit hier. Altruïsme, waar of niet?
En dat café, daar ga je vast nog eens een borrel
pakken. Let maar op. En dan zal ik er zijn. Ik zal er zijn, om je strot
dicht te knijpen. En dan zal ik alsnog in je gaan snijden. Iedereen
heeft iets nodig om zich aan vast te klampen, reken maar. Teergevoelige
zaken, of domweg de vleselijke lust. Oren en vingers, oren en vingers.
Ik sluit mijn ogen, eventjes maar. Een beetje rust, alleen maar een
beetje rust. Meer heb ik niet nodig.
Straks zoek ik je op.
|
|
52 hadden wat:
| Toch vreemd, die droom. |
|
| beweerde Oersoep boudweg (link) - 03 Augustus '05 - 11:40 |
| Ik had laatst inderdaad een apart gesprek met een dame van de 9292. Zij beweerde dat het substantia nigra het best tot zijn recht komt mits kort geblust met Yeni Rakı, ik was het daar uiteraard niet mee eens, immers een kind weet dat Tekirdağ veruit de beste kwaliteiten in zich heeft. |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 04 Augustus '05 - 09:33 |
| Dit is govder de tweede keer dat ik die joop zie spemmen. Dat betekent dat er toorn begint te borrelen en iedereen weet wat er de vorige keer is gebeurd, men heeft het immers net nog herdacht op lokatie in Hiroshima. |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 08 Augustus '05 - 15:58 |
Daar zegt u wat, wie had ooit gedacht dat cacaopoeder dergelijke resultaten kon opleveren?
Ik niet, in elk geval. |
|
| beweerde dreadloki boudweg - 08 Augustus '05 - 16:19 |
dat lucht op |
|
| beweerde Aaah ... boudweg - 10 Augustus '05 - 10:10 |
Een haiku geinspireerd op Aaah…
“een sake teveel”
zei je nog op weg naar huis.
nu pis je op straat |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 10:31 |
Plassen op de straat
Mensen met zwarte balken
Zien het geklater |
|
| beweerde Bas Taart boudweg - 10 Augustus '05 - 11:00 |
Abusievelijk
Zag zij de stoeptegels aan
Voor een urinoir |
|
| beweerde Bas Taart boudweg - 10 Augustus '05 - 11:07 |
geklater op straat
wijdbeens op het zebrapad.
lik je het ook op ? |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 11:13 |
ik open mijn mond
en ontvang jouw urine
appelsap, denk ik |
|
| beweerde dreadloki boudweg - 10 Augustus '05 - 11:13 |
ineens proef ik het:
je pis smaakt naar rooibos thee.
Ik spuug het terug. |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 11:14 |
Waarom dragen ze
nu toch die zwarte balkjes
bij het piskijken? |
|
| beweerde Bas Taart boudweg - 10 Augustus '05 - 11:16 |
Je voelt de aandrang
Je kunt het niet meer houden
Je laat het lopen |
|
| beweerde Bas Taart boudweg - 10 Augustus '05 - 11:17 |
Plast een vrouw staande
Dan is de kans wel heel groot
Dat haar been nat wordt |
|
| beweerde Bas Taart boudweg - 10 Augustus '05 - 11:19 |
in een rechte straal
pis ik mijn aangekoekte
poep van je gezicht |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 11:20 |
nu nog een berg stront
dan is mijn voeding compleet
voor deze middag |
|
| beweerde dreadloki boudweg - 10 Augustus '05 - 11:20 |
je bukt voorover
net als ik wil gaan beffen
pis je in mijn bek |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 11:21 |
Het eten van poep
Lijkt een smerig gebeuren
Maar niet voor een vlieg |
|
| beweerde Bas Taart boudweg - 10 Augustus '05 - 11:22 |
zaad en urine
bukake en douche van goud
je wil steeds maar meer. |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 11:22 |
“na al die plassex”
dacht hij plots, “lust ik wel een
goudgele rakker” |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 11:24 |
hoe hard je ook pist
daar op die oversteekplaats
de witte streep blijft. |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 11:25 |
men noemt zulks wel eens
smerig, of iets dergelijks
ik noem het maar lunch |
|
| beweerde dreadloki boudweg - 10 Augustus '05 - 11:27 |
Het verschil weten
Tussen zebrapad en plee
Japanners dus niet |
|
| beweerde Bas Taart boudweg - 10 Augustus '05 - 11:27 |
Je bent een chinees;
eet met stokjes, maar pist wel
erg ver naast de pot |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 11:32 |
biecht eens eerlijk op
waarom liet jij je slip thuis?
of hou je van tocht? |
|
| beweerde dreadloki boudweg - 10 Augustus '05 - 11:34 |
Saliromanie
Als men er plezier in heeft
om pis te drinken |
|
| beweerde Bas Taart boudweg - 10 Augustus '05 - 11:36 |
Ik glimlachte licht,
toen de agent je nog vroeg:
“Is dat ‘uw rine’” ? |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 11:39 |
Je ziet ze denken:
Dit is geen goede manier
Van prei vershouden |
|
| beweerde Bas Taart boudweg - 10 Augustus '05 - 11:40 |
De oude man denkt,
je pist hier maar mooi naast die
bruine wandelstok. |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 11:43 |
oma, wees niet boos
uw kleindochter kampt allang
met een ruime doos |
|
| beweerde dreadloki boudweg - 10 Augustus '05 - 11:43 |
waar is de shampoo |
|
| beweerde pssshj boudweg - 10 Augustus '05 - 11:43 |
na bestudering
weet ik, ze moet zwanger zijn:
ik tel twee stralen |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 11:45 |
mijn god, die foto
ik zie veel, maar ik zie ook
een lelijke lamp |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 11:47 |
zo krijgt die een balk
over een walgende blik
deze niet, kijk maar |
|
| beweerde dreadloki boudweg - 10 Augustus '05 - 11:54 |
open kantoortuin,
een foto van shampoo stront,
daar gaat mijn opslag. |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 11:55 |
De baas kwam binnen
Ik bekeek net die foto
Hij vond de lamp mooi |
|
| beweerde Bas Taart boudweg - 10 Augustus '05 - 12:00 |
coprofagie wordt
in sommige kringen als
doodgewoon beschouwd |
|
| beweerde dreadloki boudweg - 10 Augustus '05 - 12:02 |
Er zijn culturen
Daar poept men op elkaar’s hoofd
Hier dus niet, kuthoer! |
|
| beweerde Bas Taart boudweg - 10 Augustus '05 - 12:05 |
laat ze toch lekker
een ander spaart poppetjes
ieder zijn hobby |
|
| beweerde dreadloki boudweg - 10 Augustus '05 - 12:07 |
Ik wil dus echt niets
Van Van Den B weten
Of van zijn hobbies |
|
| beweerde Bas Taart boudweg - 10 Augustus '05 - 12:09 |
| ‘Van die Van den B weten’, had daar moeten staan |
|
| beweerde Bas Taart boudweg - 10 Augustus '05 - 12:10 |
Poepvlekken krijg je
Met Vanish Oxi-Action
Best uit je tapijt |
|
| beweerde Bas Taart boudweg - 10 Augustus '05 - 12:12 |
diaree stinkt niet,
als je het maar diep genoeg
in je neus opsnuift. |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 12:14 |
ik zie een remspoor
maar nu niet in je slip, maar
op je bovenlip |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 12:20 |
maar het kan erger
mijn buurman poept namelijk
vanaf zijn balkon |
|
| beweerde dreadloki boudweg - 10 Augustus '05 - 12:23 |
ooit sprong ik, woedend
in een luchtballon, en scheet
terug op een duif… |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 10 Augustus '05 - 12:39 |
Albinopoep?
Man Found in Women’s Outhouse Says He Lost Ring
» From the Coprophilia Department
“The Maine man police discovered at the bottom of a women’s outhouse last month told investigators that he was searching for his wedding ring… [The arresting officer] ordered Moody to come out of the corner. ‘The subject did not move,’ Hebert wrote. ‘He stayed in place with no movement. I then raised my voice and again ordered him out to the opening.’ Moody complied and Hebert called in the Conway fire department to assist officers in removing Moody from the tank and to decontaminate him. The temperature at the time, he wrote, was in the mid-90s and the women’s restroom had to be closed, creating a long line of people. Hebert wrote that when Moody came to the opening, he asked him what he was doing. ‘He told me that he was changing clothes when he dropped his wedding ring into he toilet,’ Hebert wrote. ‘He said the ring was very valuable and he did not want to return home without it.’ Hebert said Moody also told him that he climbed through the toilet opening and while he was searching for it, someone came into the stall ‘and he was embarrassed, so he hid.’ Moody told Hebert that he was in the women’s room because the men’s room was busy at the time, according to the court papers. After removing him from the vault, an emergency worker noticed that Moody had a cut on his foot. ‘I heard Mr. Moody say, ‘It’s OK, I had my waders on,’’ Hebert wrote. ‘He told me he took them off when he was in the tank.’ Hebert said he asked Moody about the waders. ‘He told me that after he dropped his ring into the tank, he left the ladies’ room and climbed into the tank,’ Hebert wrote. Moody did not answer when asked why he didn’t report the loss to the attendant.” —New Hampshire Union Leader (US)
Finally there is a picture of the perp, though it appears to have been taken at a court appearance and not at the scene of the crime. You’ll have to imagine what the guy might have looked like covered in fecal matter, if you care to imagine such things.
PervScan previously speculated that this guy must have been attempting to satsify a coprophilic fetish of some sort. What other explanation could there be? He claims to have been looking for his wedding ring, but his explanations make no sense. You don’t need to be a lawyer to refute them point by point. He went into the women’s room because the men’s room was busy? Well, how busy could it have been? Women’s bathrooms are always busier than men’s rooms. He dropped his wedding ring? Well, why didn’t he tell the attendant? And how valuable could it be, anyway? Men don’t usually wear wedding rings that are worth much more than a few hundred bucks. Would you — if you weren’t a coprophile — climb through a toilet into an outhouse septic tank for a few hundred bucks? Probably not.
Even supposing that Mr. Moody’s incredible excuses were true, how might he explain the fact that, once he managed to get inside the tank, he removed his waders? If he wanted to keep his waders clean, then he wouldn’t have worn them into the tank in the first place, would he? The only plausible explanation is that he wanted to feel the warm flow of fecal muck against his bare toes. The only plausible explanation is that this, in combination with the sight of a woman excreting, gave him some ineffable pleasure. And why not? There are plenty of people who get off on this sort of thing. It’s just that most of them have the good sense to find like-minded individuals to engage in consensual acts, so that they don’t end up in an even worse position of humiliation — presuming, of course, that public shame is worse than immersing oneself in shit. |
|
| beweerde FireFly boudweg - 10 Augustus '05 - 12:44 |
| allemachtig, dreadloki. u maakt toch ook wat mee op een dag, zeg. |
|
| beweerde hexx boudweg (link) - 12 Augustus '05 - 15:46 |
U moest eens weten hoe een reguliere ochtend mijnerzijds eruit ziet.
Hoewel, dat besef ik zelf nauwelijks. |
|
| beweerde dreadloki boudweg - 15 Augustus '05 - 10:03 |
Ach, na het onder kotsen van mijn eigen spiegelbeeld heb ik het mooiste deel van de ochtend meestal wel gehad.
Hooguit dat een aangevreten kadaver op mijn werkbank nog een grimlach teweeg kan brengen. |
|
| beweerde David Koresh boudweg - 15 Augustus '05 - 13:32 |
|
|
|
|
 |
